Mensen met chronische lichamelijke klachten lopen een groter risico op eenzaamheid. Onlangs werd ik geïnterviewd over mijn werk als vitaliteitscoach en mijn betrokkenheid bij re-integratie en coaching van mensen met chronische lichamelijke klachten. In dat interview geef ik aan dat er te weinig aandacht is voor eenzaamheid bij mensen met chronische klachten.
Chronische klachten en eenzaamheid
Wanneer je chronische klachten hebt, verandert er vaak veel in je leven. Energie is beperkter, werk of sociale activiteiten worden lastiger en soms vallen contacten weg. Veel mensen vertellen dat hun wereld kleiner is geworden sinds ze ziek zijn.
In mijn werk als coach hoor ik regelmatig dat mensen zich hierdoor eenzaam voelen. Dat kan verschillende vormen aannemen. Soms raken contacten verwaterd omdat iemand minder energie heeft of bepaalde activiteiten niet meer kan doen. Maar er bestaat ook een andere vorm van eenzaamheid: je kunt tussen de mensen staan en je toch alleen voelen, of een sterke behoefte hebben aan diepgaand contact en begrip.
In het interview vertel ik waarom het belangrijk is dat er meer aandacht komt voor eenzaamheid bij chronische klachten. Niet alleen omdat eenzaamheid zwaar kan voelen, maar ook omdat het invloed heeft op stress, gezondheid en herstel.
Tijdens coachgesprekken zie ik hoe waardevol het is wanneer mensen zich begrepen voelen en ontdekken dat ze niet de enige zijn. Dat kan al een eerste stap zijn om het gevoel van eenzaamheid te doorbreken. Daarnaast zijn er gelukkig nog meer opties om eenzaamheid te doorbreken. Denk aan lotgenotencontact, beter leren omgaan met energie en het opnieuw kijken naar bestaande relaties en contacten.
Interview over mijn werk als vitaliteitscoach
In dit interview ga ik uitgebreider in op mijn werk als coach, mijn visie op vitaliteit, stress, burn-out en re-integratie bij chronische klachten, en waarom het zo belangrijk is dat mensen ondanks hun klachten kunnen blijven doen wat voor hen betekenisvol is.
Lees het volledige interview ‘Leren leven in plaats van overleven’ op mijn reintegratie
